Chengdu week 43

Hallo allemaal!

De voorlaatste blog ooit se… In het begin leek week 43 nog zooo ver en nu zijn we daar opeens… Maar goed, ik zal jullie er eens over vertellen.

Maandag was onze laatste les van spreken. Gelukkig was de les nog wel leuk waardoor ze wel snel voorbij was. In de namiddag ben ik dan echt begonnen aan de opruim werken. Ik had natuurlijk in het begin heel veel dingen aangekocht voor mijn kot, maar die kan ik natuurlijk niet allemaal meenemen dus dan wil ik ze graag verkopen dat ik ze niet moet weggooien. Ik ben dan begonnen met mijn koelkast uit te kuisen en te verkopen, maar niemand wilde ze kopen jammer genoeg. In de avond zijn Yentl en ik dan voor de allerlaatste keer naar Blue Frog gegaan om een burger te eten. Deze burgers zijn echt bij de beste burgers die ik in mijn leven al gegeten heb, dus ik ga ze wel echt missen. We hebben echt een hele avond getetterd, dus een gezellige afsluiter van de eerste dag van de voorlaatste week!

Dinsdag was een dag waar ik lang naar had uitgekeken: de laatste les van intensive Chinese. Die bleek even saai als de lessen hiervoor maar dat het de laatste was, maakte alles goed. In de namiddag heb ik dan een beetje gestudeerd want de dag erna hadden we examen lezen en schrijven. Tussen het studeren door heb ik nog wat dingen te koop gezet. ’s Avonds zijn we natuurlijk bij de man gaan eten.

Woensdag begonnen we de dag dan met ons eerste examen lezen en schrijven. Ondertussen heb ik hier mijn punten al van terug: 96/100 en blijkbaar de beste van de klas dus ik was wel content haha. Het examen was dus duidelijk ook helemaal niet zo moeilijk. Omdat het dan ook de laatste keer was dat we onze leerkracht van dit vak zouden zien, had hij voor onze allemaal een gepersonaliseerd kaartje geschreven en een koekje gekocht. Op mijn kaartje stond dat ik echt vooruitgang had gemaakt en dat hij vond dat ik op een zangeres genaamd Mo Wenwei leek. Jullie kunnen ze zelf eens opzoeken om te kijken of jullie met hem akkoord gaan haha. Wel echt kei lief dat hij daar zoveel werk in had gestoken. In de namiddag heb ik dan hetzelfde gedaan als de vorige dagen: dingen proberen te verkopen en gestudeerd voor het volgend vak: intensive Chinese. De dag hebben we afgesloten bij de man.

Donderdag hadden we dus examen van intensive Chinese, hier heb ik nog geen punten van terug maar het ging wel goed! In de namiddag heb ik eerst nog wat proberen te verkopen en dan zijn Yentl nog iets gaan doen wat ik graag wilde proberen: Bruine suiker boba melkthee. Dit is dus thee met veeeel melk, boba parels en met bruine suiker siroop. Het is een echte specialiteit van China en ik vond het eigenlijk ook wel echt lekker, alleen heel zwaar door de hoeveelheid melk. Hier hebben we dan eigenlijk een hele namiddag gezeten want we konden volgens onze leerkracht van spreken niet studeren voor het examen van spreken dat we de volgende dag zouden hebben. We moesten ons dus wel met iets bezighouden. ’s Avonds zijn we bij de man gaan eten en daar zijn we Nancy tegengekomen, een meisje waar ik veel contact online mee heb gehad dit jaar en ze vroeg ons of we ’s anderendaags zin hadden om iets te doen, heel leuk!

Vrijdag hadden we dus ons laatste examen van dit jaar: spreken en luisteren. Ze begon met een examen luisteren, jammer genoeg was dit echt moeilijk. Het niveau van onze lessen zijn HSK5 maximum en zij had er ook dialogen ingestoken van HSK6 maar dit is echt het niveau dat moedertaalsprekers hebben. Het was dus echt niet gemakkelijk. Daarna moesten we een tekst inspreken en een tekstje schrijven over een bepaald onderwerp. Deze twee dingen moesten we dan opnemen en naar haar doorsturen. Als laatste onderdeel van het examen moesten we een dialoog doen met een klasgenoot over een onderwerp dat willekeurig gekozen werd. Gelukkig mochten we wel onze partner kiezen dus natuurlijk zouden Yentl en ik het samen doen. Ons onderwerp was gelukkig heel gemakkelijk: cadeau’s. Ons dialoogje ging over een klok. Yentl had een klok gekocht voor de verjaardag van mijn oma maar een klok geven als cadeau is in China taboe. Het woord voor klok is 钟 Zhōng. Een klok geven is 送钟 Sòng zhōng en dat klinkt hetzelfde als 送终 Sòngzhōng en dit betekent dat je iemand dierbaar hebt moeten begraven. Als je dus iemand een klok geeft, wil je eigenlijk zeggen dat je hoopt dat die persoon snel sterft, geen goede boodschap dus haha. Gelukkig vond iedereen ons dialoogje heel grappig dus hopelijk hebben we hier ook goede punten voor! In de namiddag hadden we dan met Nancy afgesproken. Haar hobby is foto’s trekken dus we hebben wat foto’s getrokken van ons op de campus, wel een leuk aandenken! Maar eigenlijk hebben we vooral heeeeel veel gebabbeld, het was echt kei gezellig en we zijn daarna ook nog samen gaan eten. In de avond zijn Yentl en ik dan nog eens een pannenkoek met nutella en aardbeien gaan eten want die van vorige week viel een beetje tegen. Ook zijn we nog een cocktail gaan drinken in de Irish Pub in ons shopping center, echt een gezellig begin van de vakantie!

Zaterdagochtend ben ik vroeg opgestaan want ik had met Yentl afgesproken dat we vandaag nog eens naar Jinli en de Blue Sheep zouden gaan. We zijn dan vroeg opgestaan want we wilden dan ook ineens nog eens een jianbing eten van een mevrouw waar we het vaak van kochten toen we bij Blue Sheep werkten. Zij staat daar enkel ’s ochtends dus we moesten wel dan al gaan. We hadden wel geluk want toen ze onze jianbings aan het maken was, vertelde ze ons dat dit haar laatste dag was hier in Chengdu want dat ze terug naar haar dorp ging. Yang, een werknemer van de Blue Sheep heeft ons toen gespot met onze jianbing en heeft ons toen uitgenodigd om het te komen opeten op het terras van de Blue Sheep, super lief! Nadat we dat hadden opgegeten, zijn we dan eerst naar Jinli gegaan voor nog een paar inkopen. Ik wou echt graag nog een qipao kopen en ik had er daar echt een super mooie gezien, maar ze hadden die niet meer in mijn maat. Ik passeer hier volgende week wel nog eens dus hopelijk dan terug wel. Nadien zijn we dan terug gegaan naar de Blue Sheep want ook hier wilde ik nog een souvenirtje kopen. Ik had ook chocolade mee om af te geven als cadeau en hier waren ze echt super blij mee. We wilden als middageten graag de Tibetaanse noedels gaan eten, maar toen we in Blue Sheep waren was het nog maar 11u dus besloten we gewoon daar nog even te chillen. Terwijl wij aan het babbelen waren, kwam Yang opeens een soort peerthee bij ons zetten, want in zijn woorden “hij moest toch voor ons zorgen”, die mensen zijn zo ontzettend lief, elke keer opnieuw ben ik erover verbaasd. Het was ook echt kei lekker! Jammer genoeg bleek het restaurant van de Tibetaanse noedels dicht te zijn toen we daar aankwamen, dus hebben we de metro maar terug richting kot genomen en zijn we in de Familymart maar onigiri’s met tonijn en mayonaise gaan halen. Nadien ben ik dan terug naar kot gegaan want nu moest ik wel echt beginnen met inpakken, wat een stom werkje zeg. ’s Avonds zijn we dan bij de man gaan eten en na het eten heb ik dan alle spullen die ik niet heb kunnen verkopen (lees: alles buiten mijn koelkast en mijn grote kast) buiten gezet en in onze groupchat van kot gestuurd dat het gratis was. Nog niet eens vijf minuten later was alles weg, ongelooflijk. Maar bon, ben blij dat ik ervan af ben.

Zondag kon ik dan nog eens uitslapen, maar dit lukte niet echt want om 6u ’s nachts ben ik wakker geworden van de luidste donder die ik ooit heb gehoord amai, dat was niet normaal. Nog even verder geslapen en dan maar opgestaan want ik moest toch echt verder inpakken. In de namiddag had ik afgesproken met Yentl om samen te gaan eten in de 711 voor de laatste keer. Echt een gek gevoel dat zoveel dingen nu voor de laatste keer zijn zeg. In de namiddag heb ik dan nog verder ingepakt, ondertussen steekt eigenlijk zo goed als alles weg behalve de dingen die ik de volgende week nog echt nodig heb.

Zo, dat was mijn week! Nog één blog en dan zit het er al op… heel erg raar…

Groetjes!