Chengdu week 19

Hallo iedereen!

De eerste blogpost van mijn vakantie! Ik heb vakantie van  3 januari tot 3 maart, iemand jaloers? Haha. Tijdens deze vakantie heb ik echter niet de hele tijd niks te doen. Voor de KUL moeten we vrijwilligerswerk doen voor een organisatie die mensen in nood helpt. Yentl en ik hebben besloten dit vrijwilligerswerk te gaan doen bij Blue Sheep. Dit is een winkel die handgemaakte spullen van minoriteiten en mensen met een beperking verkoopt. Het is echt een hele gezellige winkel en als ik de sfeer van de winkel moet omschrijven, vind ik een beetje dat het wat lijkt op de wereldwinkel.

Maandag was dus onze eerste dag. Spannend zeg, maar niet enorm spannend want drie weken geleden hebben we al een training gedaan waarbij we de meeste medewerkers wel hebben leren kennen. We kwamen aan bij de winkel om 9u, maar die ging pas open om 9u30 dus hebben we nog even gewacht. Om 9u30 kwam de eigenares en oprichtster van de winkel aan, zij heet Ray. In een vorig leven was ze nog een dokter in rampgebieden en heeft dan daarna deze winkel en organisatie opgericht. Ook was er een Chinese vrouw bij. Wij zijn dan maar naar binnengegaan en hebben dan kennis gemaakt met Ray. Zij heeft ons een beetje verteld over de winkel enzo en dan hebben we geholpen met de winkel klaar te maken voor de opening. Eigenlijk gaat de winkel dus pas open om 10u maar vanaf 9u30 zijn de werknemers aanwezig om de winkel klaar te maken. We hebben dan de vloer geveegd en verschillende dingen op z’n plaats gelegd. Daarna heeft een van de werknemers, 小张, Xiao Zhang, ons nog een introductie gegeven en ons verteld wat we moeten zeggen tegen klanten enzo. De rest van de voormiddag hebben we nog wat met Ray gebabbeld en onze pauze genomen in het zonnetje. Toen vroegen we aan een van de medewerkers wat we konden doen en ze zei dat we moesten gaan eten. Ze heeft ons dan een restaurantje aangeraden dus zijn we daar wontons gaan eten, super lekker! Na de middag kwamen we terug aan bij de winkel en vroegen we opnieuw wat we moesten doen. Ze vroegen toen of we pauze wilden nemen maar voor ons moest dat niet aangezien we net terugkwamen van de middagpauze, dus hebben we kasten afgestoft, dit was echt wel heel erg nodig. Ondertussen hebben we ook nog wat gepraat met klanten, twee meisjes die volgende week naar Tibet gingen en ons uitgenodigd hadden om met hen mee te gaan en nog een Brits meisje dat hier ook aan universiteit studeert. Echt allemaal hele leuke mensen! Na de kast poetsen, waren er dan een paar leveringen binnengekomen, dus moesten we daar prijskaartjes op plakken. Dit was echt therapeutisch werk en dan is er ook nog een Chinees meisje bij ons komen zitten, echt heel gezellig! Toen we daarmee klaar waren, was het al ongeveer 16u, dus gingen wij stilaan naar huis gaan. We kregen heel erg veel danku’s toen we naar huis gingen en dat was dan het einde van onze eerste dag! Toen we terug op kot waren, ben ik naar Yuna haar kot gegaan om te babbelen. We hebben ook heel erg lang moeten nadenken over wat we wilden eten, maar zijn dan uiteindelijk uitgekomen bij kebab. Deze was echt heel lekker en ’s avonds hebben we dan nog naar Pitch Perfect 3 gekeken. Een gezellige afsluiter van een gezellige dag.

Dinsdag vertrokken Yentl & ik ietsje later zodat we niet zo lang zouden moeten wachten ’s ochtends. Toen we aankwamen, zat een medewerkster die we nog nooit hadden gezien. Haar naam was Shirap en ze was Tibetaans. De enige medewerkster die Tibetaans en Engels sprak. Ze heeft ons dan een papier laten zien waar op stond wat er allemaal moest gebeuren voordat de winkel open kon gaan, dus hebben wij een paar van die taakjes gedaan zoals de vloer geveegd, de tafels afgekuist en alle spullen terug op hun plaats gelegd. Toen vroeg ze aan ons of we een paar foto’s wilden nemen voor de website, dus dit hebben Yentl & ik dan gedaan. Daarna waren we klaar en vroeg ze of we een koffie’tje wilden. Ik vroeg of een latte ging, maar ze schoot toen een beetje in stress omdat ze eigenlijk niet wist hoe ze dat moest maken. Gelukkig stond er toen net een klant aan de toog die haar te hulp schoot. Zij was een barista en wilde de koffies dus wel maken. Het was echt een suuuper lekkere koffie en echt een super lieve meid. Daarna hebben Yentl & ik een beetje voor school gewerkt en dan zijn we gaan lunchen. We zijn weer wontons gaan eten, super lekker. Toen we terugkwamen, gaf Xiao Zhang ons een taakje. In de winkel liggen allemaal kaartjes waar de verhalen van de verschillende producenten op staan, hij zei dat we die allemaal eens moesten lezen en dan eens door de winkel moesten gaan om de kaartjes en de verhalen te matchen aan de spullen die er lagen. Hij kwam zelf ook om de zoveel tijd eens met een paar spullen af en wij moesten dan gokken wie dat gemaakt had. Dit was eigenlijk wel leuk en we hebben heel veel bijgeleerd. De verhalen zijn ook allemaal zo inspirerend. De eigenares had ons bezig gezien met de kaartjes en vroeg ons of we de teksten allemaal eens opnieuw konden vertalen en allemaal dezelfde lay-out konden geven want deze was ook allemaal anders. Het was wel het einde van onze werkdag, dus hielden we dit taakje voor de volgende dag. Yuna en Emilie zijn dan wel nog even langsgekomen om de winkel te bekijken en dan zijn we met z’n allen naar huis gegaan. Ik heb dan snel even gedoucht en mij dan klaargemaakt want we gingen met z’n allen bij de Tex Mex eten. Het was Emilies laatste avond voor ze naar huis zou gaan, dus wou ze graag daar gaan eten. Het was heel gezellig en achteraf zijn Yuna en ik ook nog even gestopt bij de Belgische bar om nog ééntje te gaan drinken. Een hele leuke afsluiter van een gezellige dag.

Woensdagochtend zijn we weer begonnen met de winkel klaar te maken voor de opening. Het had de dag ervoor heel de dag geregend dus het krijtbord dat aan de inkom van de winkel staat, was helemaal natgeregend en de letters waren dus weggevaagd. De werknemers hadden dan aan mij en Yentl gevraagd er opnieuw alles op te schrijven. Hier zijn we dan wel een hele tijd mee bezig geweest. We zaten op het terras van de winkel en trokken echt heel erg veel aandacht. Enorm veel mensen die gestopt zijn om te kijken wat we deden, een beetje gek. Dan hebben we een beetje aan de kaartjes gewerkt en toen was het al middag. In de middag wisten we niet goed waar we wilden gaan eten, en opeens kwamen we een meisje tegen die ook vrijwilligerswerk doet bij onze winkel. We hebben haar dan uitgenodigd om samen te eten en ze heeft ons dan meegenomen naar een Tibetaans restaurantje. Daar hebben we dan Tibetaanse noedels gegeten en ook Tibetaanse zoete thee gedronken. Dit was ook wel echt suuuuper lekker!! Het was echt heel gezellig. We hebben heel veel gepraat over cultuurshocks, China en België. Ze heeft ons ook al uitgenodigd om mee te gaan wandelen, om bij haar thuis spelletjes te komen spelen en thee te komen drinken, echt super tof!! We zijn dan met z’n drieën na de lunch terug naar Blue Sheep gewandeld. Yentl & ik hebben daar dan nog wat aan onze laptop liggen typen. Op een gegeven moment hebben we dan een bordje met suikerriet gekregen om op te eten, ik voelde mij wel precies een klein kindje dat een vieruurtje kreeg. Je mag het suikerriet dus niet opeten, maar je moet erop bijten om al het sap eruit te halen en dan de resten terug op het bordje leggen, wel lekker! Toen kregen we zin in een koffie dus hebben we les kregen in het maken van koffie met het machine hier in de winkel. Heel leuk, maar ik denk niet dat ik het rap ga kunnen. Een andere vrijwilliger had gezien dat we dus die les kregen, dus begon hij met ons te praten. Hij kende België wel want zijn moeder was daar ooit al eens geweest en die vond het echt een hele leuke stad. Ze had er alleen niet genoeg tijd gehad om het te verkennen. Een kwartiertje voor we gingen stoppen, kwam ineens één van onze klasgenoten binnen. Ze woont hier in de buurt en wist dat wij hier vrijwilligerswerk deden, dus kwam ze eens dag zeggen. Het is een Nederlandse en echt wel een lieve vrouw. Ze heeft ons dan ook uitgenodigd om eens bij haar puree te komen eten, dat zie ik wel echt zitten hoor! Na de service learning ben ik naar Yuna gegaan want vanavond was haar laatste avond in China want ook zij gaat naar huis. Ik heb haar dan geholpen met haar koffers naar haar hotelkamer te brengen. Daarna zijn we nog Koreaans gaan eten, echt mega mega lekker!! Ook zijn we nog eventjes iets gaan drinken want dat moest wel voor haar laatste avond.

Donderdag hebben we weeral een vrij rustige dag gehad. In de ochtend hebben Yentl & ik een soort inventaris online gedaan, dit was niet zo moeilijk, gewoon nummertjes kopiëren en plakken. In de middag zijn we dan weer gaan eten met het meisje van gisteren, ze heet trouwens Wenke. Ze werkt hier in de buurt en heeft elke dag een middagpauze van 2u. We zijn gaan eten bij een ander Tibetaans restaurantje maar dit keer was het echt on-ge-looflijk lekker, zooo goed! Daar wil ik zeker nog veel meer komen. We zijn dan terug met z’n allen naar Blue Sheep gewandeld en hebben dan nog een uurtje in het zonnetje gebabbeld. Echt heel leuk om vragen te stellen over China en Chinezen die buitenlanders niet zouden weten, we leren echt enorm veel bij! Toen hebben we nog een beetje verder op onze laptop gezeten, deze blog al een beetje beginnen schrijven. Opeens kwam Ray, de eigenares, ons geschilde appeltjes brengen. We worden hier wel in de watten gelegd hoor! We zijn gisteren iets vroeger vertrokken dan normaal want er was echt geen werk voor ons dus zaten we daar ook maar een beetje te niksen. Ik ben dan naar het Zuidelijk treinstation gegaan 火车南站 want ik ging Yuna helpen met haar koffers en haar afzetten op de luchthaven. We hebben daar dan afgesproken en hebben dan haar koffers in de metro gesleurd. Ze moest nog even een valies gaan laten inpakken met plastic omdat die valies niet meer helemaal heel was, maar daarna zijn we haar en haar bagage gaan inchecken. In China moet je dan drie minuten wachten om te kijken of je naam op een scherm komt want als dat zo is, zit er iets fout in je bagage. Yuna’s naam verscheen erop, dus moest ze gaan kijken. De ingewikkelde valies was het probleem, dus moest die helemaal terug opengemaakt worden, al dat geld voor niks. Maar uiteindelijk hebben ze toch niets gevonden. Daarna was het tijd om dag te zeggen, een paar traantjes, een paar hele dikke knuffels en dan afwachten tot we mekaar terugzien in België! Ik ben dan met de metro teruggegaan, terwijl nog even met onze papa gebeld om hem toch ook op de hoogte te houden van de laatste veranderingen in mijn leven. Ik ben dan nog noedels gaan halen in de winkel en heb die dan opgegeten terwijl ik Modern Family aan het kijken was. Ik denk dat het al een week geleden was dat ik nog eens een avond rustig op mijn kot was, dus het deed wel deugd om eventjes gewoon op mijn gemak een beetje televisie te kijken. Nog even met mama en Willem gebeld en dat zat de avond er alweer op!

Vrijdagvoormiddag hebben Yentl & ik vooral geholpen met kuisen. De vloeren geveegd, afgestoft en de tafels proper gemaakt. Dan hebben we nog even verder gewerkt aan de kaartjes op onze laptop en zijn dan middageten gaan eten. We zijn weer wontons gaan eten om ons een beetje op te warmen want het heeft heel de dag geregend en het was echt koud. We zijn dan nog doorgewandeld naar een bakkerijtje om iets zoet te kopen want daar hadden we wel zin in. Ik heb dan een donut en een soort tiramisu cake gekocht, beiden echt heel lekker en samen goed voor nog geen 1.20 euro. In de namiddag hebben Yentl & ik de taak gekregen om kaartjes om te plooien en dan in een plastic zakje te doen en dit dicht te plakken. Ze hadden een hele doos met kaartjes onder een tafeltje staan en de eigenares zei dat als deze doos klaar zou zijn, ze nog zes à zeven dozen in de kelder hadden staan, dus we weten sowieso wat te doen deze weken. We hebben dan nog even wat hulp gekregen van andere vrijwilligers en toen was het ineens al 16u. We zijn dan terug naar huis gegaan. Eenmaal op kot ben ik direct even in bed gaan liggen om een beetje te rusten van de week die ik net had gehad. Ik heb dan in de avond even gebeld met ons mama en ons bomma terwijl ik mijn avondeten aan het eten was en dan heb ik heel mijn kot opgeruimd. Er stonden heel veel spullen nog die Yuna bij mij had gedropt zoals heel veel kuisproducten, nog overige wol die ik mag gebruiken om mee te leren haken, onze stofzuiger, haar beddengoed, dus dit moest dan allemaal wel even een plaatsje geven. Ik ben wel blij dat ik me daaraan heb gezet want nu is mijn kot tenminste weer een beetje op orde. Daarna heb ik nog wat Modern Family gekeken en gebeld met Willem en dan was het alweer tijd om te gaan slapen.

Zaterdag is voor ons jammer genoeg nog geen weekend. De winkel is 6/7 dagen open, dus gaan wij zaterdag ook helpen. Ik hoopte dat er vandaag weer kraampjes zouden staan zodat ik een ontbijt kon halen op de weg naar de winkel, en dat was zo! Vandaag heb ik  Jianbing 煎饼 geprobeerd. Dit is een soort hartige Chinese pannenkoek met eitjes, komkommer en sla. Ik vond het echt heel erg lekker en ga het zeker nog eens eten. Ik was echt heel blij dat ik het eens had kunnen proeven, want dit stond al lang op mijn bucketlist. Ik heb wel heel hard gemorst op mijn broek, maar ik zal het nog even moeten oefenen precies. De mevrouw van het kraampje zei dat ze ons al veel had gezien deze week, grappig dat we zo opgemerkt worden. Dan zijn we naar de winkel gegaan, weer hetzelfde als elke ochtend: poetsen, tafels vegen, spullen goed leggen. Ik had vandaag ook de overige speculaasjes mee waar ik in de klas mee had getrakteerd om hier uit te delen, dat vonden de mensen wel heel erg leuk. Dan heb ik even mijn taak gemaakt die ik van de KUL moet maken over dit vrijwilligerswerk. Tijdens de middag had de eigenares Ray ons uitgenodigd om samen met haar te gaan lunchen. Het was een soort buffetrestaurant. Niet zo heel erg lekker, maar ook niet vies. Gelukkig ook niet duur haha. Wel veel groentjes, da’s wel goed want ik heb dat wel weer een beetje gemist. In de namiddag was het terug echt suuuper goed weer, dus hebben Yentl & ik ons weer op het terras gezet om kaartjes te plooien. Daar hebben we ook nog een beetje chocolade en speculaasjes uitgedeeld aan mensen en op het einde van de dag zijn we met Ray en Shirap naar hun magazijn gegaan, dit is eigenlijk gewoon een kamer in een ondergrondse parking. Ray zocht naar nog kaartjes die we konden plooien, maar het was er zo’n rommel dat we ze uiteindelijk niet gevonden hebben. Toen was het tijd voor Yentl & mij om terug naar huis te gaan. Eenmaal op de campus ben ik snel mijn was gaan binnenbrengen. Daarna ben ik begonnen aan mijn tocht van boodschappen. Eerst langs de Hongqi voor ice tea 冰红茶 en blauwe bessen, daarna door naar een winkel in het shoppingcenter voor chips want die is daar goedkoper, daarna verder naar een winkel voor parfum. Dan doorgewandeld naar een winkel met westerse producten voor salami, dan terug naar de campus gewandeld naar ons postkantoor om mijn pakketje van Taobao op te halen, ik had haaknaalden besteld want ik had heel veel wol van Yuna gekregen die zij niet meer nodig had en dan terug mijn was gaan ophalen. Snel mijn was opgehangen op kot en daarna heb ik mijn avondeten gegeten terwijl ik een beetje tv keek. Snel nog gedoucht en daarna heel veel YouTube filmpjes gekeken om de steken van het haken te leren! Hopelijk lukt het me snel, maar dat was alweer zaterdag!

Zondag heb ik heeeel lang uitgeslapen, dat was echt wel nodig ook. Daarna heb ik me aangekleed en ben ik naar de apotheek gegaan want ik heb twee kleine zwellingen op mijn handen. Ik dacht eerst Ibuprofen te gaan halen zodat het de ontstekingen kon remmen ma toch snel even nagevraagd bij de apotheek en die gaf me een zalfje, ik denk dat ze dacht dat het door de koude kwam, hopelijk werkt het snel! Snel terug naar kot want Yentl & ik hadden deze middag afgesproken met Wenke! Ze wilde ons Yunnan’se rijstnoedels laten eten, die waren echt enorm lekker en echt een gigantische portie! Daarna heeft ze ons meegenomen op een wandelingetje door haar buurt, echt leuk want hier waren we nog nooit geweest en daarna heeft ze ons uitgenodigd om bij haar thuis thee te gaan drinken. Ze heeft ons echt de thee ceremonie uitgelegd want ze is zelf afkomstig van Pu’er in Yunnan en dat stadje staat bekend om zijn Pu’er thee. Dit is echt een heel bekende thee in China en haar familie heeft er dus een fabriek van. Ze heeft ons dan uitgelegd dat je Pu’er theeblaadjes tot acht keer opnieuw kan gebruiken, maar dat als je dan 8 rondes van die thee drinkt, je zeker iets moet eten tussendoor omdat je anders tea drunk kan worden. Dan begin je je blijkbaar een beetje duizelig te voelen en krijg je een beetje hoofdpijn. De tolerantie is bij iedereen wel anders natuurlijk, maar dit vonden wij echt heel grappig want dat wisten wij helemaal niet! We hebben dan nog een gezellige namiddag bij haar gehad met ook nog een proeverij van zwarte thee. Ook echt enorm lekkere thee, moet ik zeker allemaal mee naar huis nemen! Nu zit ik al terug op mijn kot. Ik ga sebiet nog een beetje haken en nog wat bellen met thuis. Onze eerste week vrijwilligerswerk is echt voorbij gevlogen, dus de volgende twee weken zullen dat ook wel doen!

Tot volgende week allemaal!!

Groetjes!