Chengdu week 20

Hallo allemaal!

We zitten ondertussen al aan week 20 zeg, wat vliegt de tijd, bijna in de helft gewoon!

Maandag ben ik de week begonnen met weer een lekkere jianbing 煎饼 te eten. Ik vind dit echt een enorm lekker ontbijt en het houdt je ook echt goed vol tot de middag. Daarna hebben Yentl & ik de winkel helpen opendoen, weeral vloeren vegen, tafels afkuisen etc. Daarna hebben we ook nog de glazen deur gepoetst. Dan zijn we weer verder gegaan met het plooien van de kaartjes, die blijven maar komen zeg! In de voormiddag hadden we van Ray, de eigenares, een soort zoete melk in een brik gekregen. Ik had er toen geen zin in, dus had ik het maar in mijn zak gestoken om mee naar huis te nemen. In de middag hadden Yentl & ik weer met Wenke afgesproken om samen te lunchen. Toen ze aankwam bij Blue Sheep had ze echter een cadeautje bij voor ons! Broodjes die eruitzien als grote pistolets van een Tibetaanse bakker! Wij waren echt allebei in de zevende hemel want wij missen pistolets hier echt enorm hard. We hebben ze in onze zak gestoken om mee naar huis te nemen en zijn dan naar een restaurantje gewandeld. Hier nam ik rijst met paprika en varken. Dat was echt lekker en een enorm grote portie voor maar 15元. Je kreeg ook gratis sojamelk, maar ik vind die niet zo heel lekker. Dan zijn we nog even voor een wandelingetje gegaan want het zonnetje scheen heerlijk en er was een marktje aan de gang in de buurt. Een echt Tibetaans marktje met allemaal juwelen, kleren en decoratiespullen, echt super tof om door te wandelen. Eenmaal terug bij Blue Sheep hebben Yentl & ik ons in het zonnetje gezet op het terras om verder te kaartjes te plooien. We kregen dan ook nog een paar stukjes appel en bananenkoekjes, ze leggen ons hier nogal in de watten. ik heb nog even verder geoefend op het haken. Na het werk zijn we dan nog even aardbeien gaan kopen want het is hier nu aardbeienseizoen en die zagen er allemaal zoooo lekker uit! We zijn wel afgezet denk ik want we hebben bijna tien euro betaald voor die aardbeien, dat is echt enorm duur voor China. Ik heb deze aardbeien dan opgegeten toen ik op kot kwam en daarna een beetje op mijn gsm gezeten. In de avond ben ik dan nog naar het shoppingcenter in de buurt gewandeld want daar stond een pop-up winkel van een Russische keten. Die hebben echt kei lekkere chocolade met frambozen in, dus die wilde ik gaan halen, maar ik zag hem nergens staan, ze hadden die chocolade niet denk ik. Dan ben ik maar doorgewandeld naar een andere winkel om chips te halen. Eenmaal terug, heb ik de pistolet met salami gegeten, die was echt mega lekker! Mocht enkel nog een beetje zouter zijn, maar gelukkig is salami wel heel zout. Toen zag ik ook nog dat ik het melkdrankje nog in mijn tas had steken, dus besloot ik dat maar te proeven. Tot mijn grote verassing was dit eigenlijk el echt heel erg lekker! Het smaakte helemaal niet naar melk, maar eerder gewoon een sapje ofzo.

Op dinsdag hebben we weer kaartjes geplooid, zoals elke dag hier precies. De wc hier in de winkel is kapot dus moeten we altijd buiten op de openbare toiletten gaan nu. Er was maar één werknemer in de winkel dus vroeg ze aan ons om de kassa even over te nemen zodat zij naar de wc kon gaan. Het was dus onze eerste keer dat we echt iets mochten verkopen, en we hebben toch een armband verkocht! Als middageten zijn Yentl & ik bij de KFC gaan eten, we hadden allebei wel zin in een goede vettige hamburger. Daarbinnen was het ook echt heel warm dus zijn we daar wel echt een goed uur blijven zitten om een beetje op te warmen. In de Blue Sheep is het namelijk echt enorm koud, de deur staat hier de hele dag open en isolatie is hier onbestaande denk ik. Yentl & ik vriezen dus echt elke dag onze tenen hier af. Dan zijn we in de namiddag toch maar buiten gaan zitten omdat de zon een beetje scheen en het buiten en binnen toch even koud is. Nog verder kaartjes geplooid en nog verder geoefend op haken. Na het werk zijn Yentl & ik dan naar een Japanse supermarkt gegaan die zogezegd goedkoper zou zijn en waar ook veel Westerse dingen zouden liggen. Er lagen wel veel Westerse dingen, maar het was even duur als de andere Westerse supermarkten die we kennen, dus niet echt de moeite om daar nog eens naartoe te gaan. In de avond heb ik dan gedoucht, verder gehaakt en gegeten. Yentl & ik waren na het werk nog snel pistolets gaan halen bij die Tibetaanse bakker, dus kon ik weer pistolets met salami eten.

Woensdag was een beetje een saaie dag op het werk. Er was echt niet veel te doen en de kaartjes hadden we ondertussen allemaal geplooid. We hebben dan gewoon een beetje rondgehangen en kleine taakjes gedaan zoals de kerstversiering weggedaan en andere spullen op die plaats gehangen. Wel hebben we onze examenresultaten teruggekregen, alles was zeer goed, ik kan niet klagen. In de middag zijn we gaan eten bij een Tibetaans restaurantje waar we vorige week ook zijn geweest. Daar hadden we toen heeeerlijke Tibetaanse noedels gegeten, dus hebben we dat op woensdag terug besteld. Weeral enorm lekker. In de namiddag heb ik vooral geoefend op mijn haken want er was weer niet veel te doen. Yentl & ik moesten wel vroeger door want we moesten nog naar de andere campus van onze school. We hadden ons namelijk ingeschreven om Nieuwjaar’s dumplings te gaan maken. We mochten in een chique deel van de kantine en daar was al het cafetairapersoneel al de vullingen voor de dumplings aan het klaarzetten. Dan mochten we eraan beginnen. We kregen niet echt uitleg over hoe we de dumplings moesten dichtdoen, dus hebben we maar iets gedaan, maar ik vond wel dat ze er goed uitzagen! We hebben dan nog wat mensen leren kennen, één van de jongens was heel blij om te horen dat we Belgen waren want hij was een grote fan van Kevin De Bruyne. Toen we klaar waren, mochten we aan tafel gaan want we mochten die dumplings natuurlijk ook opeten. Ze werden voor ons klaargemaakt en dan mochten we ze opeten. Ze waren echt meeeega lekker!! Dat wil ik thuis ook echt meer maken want dat is helemaal niet zo moeilijk. We hebben dan ook nog een cadeautje gekregen waar allerlei decoratie voor Chinees Nieuwjaar inzat, super tof! Dan zijn Yentl & ik terug vertrokken want we moesten nog een uur op de metro zitten om naar onze campus te gaan. Dan heb ik nog even verder geoefend op het haken, nog even gebeld en dan zat die dag er ook weer op.

Donderdagvoormiddag weet ik eigenlijk al niet meer zo goed wat we gedaan hadden. Ik denk dat we eerst ons huiswerk voor de KUL hebben gemaakt, nu moesten we een speech schrijven over de organisatie waar we voor werken. Daarna was het middag en zijn we bij de wontons gaan eten. Donderdag was het echt enorm koud, dus zijn Yentl en ik daarna nog een klein uurtje in de KFC gaan zitten omdat het daar lekker warm is en we dus even konden opwarmen. In de namiddag heb ik mijn reisschema gemaakt voor wanneer onze Tuur komt en hebben we ook nog kastjes uitgekuist. We zijn iets vroeger vertrokken omdat er niet echt veel meer te doen was, dus dan konden we beter naar huis gaan. Ik heb dan een beetje gerust want ondanks dat we niet superveel werk hebben, is het toch heel vermoeiend. ’s Avonds heb ik dan nog een grote wandeling gemaakt naar de supermarkt waar ik salami kan kopen want ik had geen salami meer voor op mijn pistolets en ik moest toch proberen om aan mijn 10 000 stappen te geraken, wat ook gelukt is!

Vrijdagochtend hebben we nog eens youtiao 油条 gegeten. Dit is echt een super goed ontbijt, hartig en niet te zwaar maar meestal tegen dat wij uit de metro komen, heeft de mevrouw van het kraampje er geen meer. Maar vrijdag had ze er gelukkig nog eens twee liggen dus die hebben we dan meteen meegenomen. Na de winkel weer gepoetst te hebben, hebben we in de voormiddag nog eens een les gekregen in koffie maken en heb ik nog een beetje gehaakt. In de namiddag wilden we graag Xiaolongbao 小笼包 gaan eten. Dit zijn dumplings met soep in, een specialiteit van Shanghai. Helaas waren ze uitverkocht, dus hebben we toch maar noedels genomen. Ze waren wel echt heel lekker en in dat restaurantje was het ook heel warm dus dat was ook wel heel aangenaam. In de namiddag hebben we moeten brainstormen voor nieuwe producten dat de winkel zou kunnen verkopen. Onze ideeën tot nu toe waren: sokken, geurkaarsen, mondmaskers etc. We zijn wel weer vroeger moeten vertrekken want we moesten nog langs een kantoor op onze school om onze wifi te gaan verlengen. Toen we die voor de eerste keer zijn gaan betalen, zeiden ze dat we maar voor vier maanden konden kopen en die waren nu bijna op. Nu konden we echter wel ineens voor zes maanden betalen, dus ik snap niet waarom dat in het begin niet ging, maar kijk het is gelukt! Dan ben ik in de avond nog een wandelingetje gaan doen want ik had nog een paar spulletjes nodig, dus die ben ik dan gaan kopen.

Zaterdag was weer eens een interessante dag op het werk! Toen we aankwamen stond heel het terras vol met grote witte zakken: ze hadden een enorme levering gekregen dus hebben we de hele voormiddag stickertjes met prijzen op verschillende producten geplakt. Toen alles geplakt was, zijn Yentl en ik dan middageten gaan eten. We hebben nog eens een poging gedaan om de xiaolongbao 小笼包 te eten maar jammer genoeg weeral uitverkocht. Dan zijn we maar weer voor wontons gegaan, ook altijd lekker. Toen we terugkwamen aan de winkel, scheen het zonnetje echt heel hard en was het zelfs een beetje warm! Ze vroegen direct aan ons of we koffie wilden, wij denken als bedankje voor de voormiddag, dus daar gingen we geen ‘nee’ tegen zeggen. We hebben ons dan op het terras gezet en dan is er een vrouw bij ons komen zitten. Een leerkracht aan een andere universiteit in Chengdu. Met haar hebben we dan een tijdje gebabbeld terwijl ik eindelijk ook een onderzetter heb kunnen haken! Toen zij vertrok, kwam er een klein meisje rond ons hangen. We hebben een paar keer geprobeerd om tegen haar te praten, maar ze zei niet echt iets terug. Uiteindelijk heb ik dan gevraagd hoe oud ze was, en daarop antwoordde ze wel. Daarna begon ze meer en meer te antwoorden en zelfs ook zelf vragen te stellen. Ze was zes jaar en haar Chinese naam weet ik niet meer, maar haar Engelse naam was Grace. We hebben veel bijgeleerd tijdens ons lange gesprek: ze krijgt elke dag Engelse les, maar die vindt ze niet zo leuk. Haar favoriete les is wiskunde, ze heeft een grote broer van 12 en een jongere broer van 5 maanden. Ze vroeg ons zelfs om het gewicht van haar mama te raden en vond het raar dat wij het gewicht van onze mama’s niet kenden. We moesten ook raden of haar schoenen nieuw of oud waren en ze vond het echt heel raar dat onze schoenen zo vuil zagen want “kuisen jullie die niet?”. Ze was echt een heel grappig kind, maar ook wel heel pienter. Ze heeft ons wel heel erg zitten analyseren. Zo had ze gezien dat ik “rode” ogen had en heel veel moedervlekken had, ze vroeg hoeveel maar daar kon ik geen antwoord op geven. Ook was ze heel benieuwd over het buitenland. Haar Engelse leerkrachten hadden haar namelijk verteld dat buitenlanders heel erg veel sorry zeggen en ze wou weten of dit waar was, wat het natuurlijk wel is. Dan haalde ze een soort rekenmachine boven dat je wiskundeoefeningen gaf en wij moesten die dan oplossen, ze gaf ons zelfs punten als we de som goed hadden. Ik ben wel gewonnen haha. Haar papa had haar meegenomen naar de winkel en hij zat bij zijn vrienden in de zon te babbelen. Toen hij ging vertrekken, wilde zijn dochter nog niet mee en mocht ze van de papa blijven maar ze moest wel naar ons luisteren. Dit vond ik echt weer een beetje een gekke cultuurshock want dit zou in België nooit gebeuren, de papa had niet eens één woord met ons gewisseld voor hij dit zei. Het was wel echt een heel gezellige namiddag en we hebben echt heel hard gelachen met Grace. Ik hoop dat ik haar volgende week nog wel terugzie. We zijn dan uiteindelijk wel moeten vertrekken omdat we toch ook allebei wel heel moe waren van het vele Chinees spreken. Ik ben dan nog pistolets gaan kopen en dan ben ik even in mijn bed gaan liggen. ’s Avonds na het eten, had ik met mezelf afgesproken dat ik een crêpe met nutella en aardbei mocht gaan halen dus dat heb ik gedaan terwijl ik aan het bellen was met ons mama, de bomma en tante Lief, heel gezellig! Zo ben ik mijn weekend van 1 dag toch goed begonnen!

Zondag heb ik dan natuurlijk heeeel lang uitgeslapen en ben daarna ook nog heeeeel lang in bed blijven liggen. Ik ben dan een ontbijt/middageten gaan kopen en heb mezelf snel gedoucht. Daarna heb ik gegeten en mijn kot een beetje opgeruimd, dat was wel echt nodig. Ik wou eigenlijk ook gaan wassen vandaag, maar dat ging ineens niet omdat ze alles aan het poetsen waren. Ik heb dan maar besloten mijn blog een beetje te schrijven. Ik had wel niet super veel tijd want ik ging deze avond naar de cinema! Ik wou Mufasa, de nieuwe film van de Leeuwenkoning over Mufasa echt al een hele tijd zien en ik dacht dat vandaag eigenlijk wel de perfecte moment zou zijn, want dan zou ik toch nog even zijn buitengekomen vandaag. Ik had het ticketje al op voorhand gekocht en ik kon zelfs mijn stoel al kiezen! Toen waren er nog geen stoelen weg dus dacht ik dat ik alleen in de zaal ging zitten. Ik kwam ongeveer twintig minuutjes op voorhand aan en ben dan boenk de foute zaal binnengelopen. Dit had ik al wel vrij snel door dus ben ik dan gewoon terug naar buiten gegaan. Toen ik dan wel de juiste zaal had gevonden, was het einde van Moana 2 nog bezig dus ben ik maar voor de deur gaan wachten. Ongeveer een kwartier voordat de film begon, was Moana 2 gedaan en kon ik dus naar binnen. De stoel die ik had gekozen bleek een massagestoel te zijn! Echt grappig. Het had zelfs opladers aan de stoel hangen zodat je je gsm zou kunnen opladen tijdens de film. Normaal moet je betalen voor een massage van zo’n stoel, maar toen ik erop ging zitten begon die vanzelf de massage al te doen. Die duurde zo’n drie minuten en tijdens de film heeft de stoel het nog twee keer gedaan. De film zelf vond ik echt heel erg leuk! Ik was al heeeel lang niet meer naar de cinema geweest, dus was het nog wel eens leuk om te doen. Ik heb wel niet alles begrepen omdat het in het Chinees was en ook jammer genoeg geen Chinese ondertiteling had, maar het verhaal heb ik zeker goed kunnen volgen! Ik word er alleen zo moe van om 2u lang actief te luisteren… Maar wel heel blij dat ik het eens gedaan heb en dat het zo’n aangename ervaring was!

En daarmee ben ik aangekomen aan het einde van de blog van deze week! Nog één weekje werken, hopelijk hebben ze veel werk voor ons, dat is toch ietsje leuker dan daar zo een beetje rond te hangen.

Tot volgende week!!

Groetjes!