Chengdu week 21

Hallo iedereen!

Week 21 al se, we naderen de helft nu wel echt! Dit is ook al meteen de laatste week van mijn vrijwilligerswerk.

Op maandag begonnen we de week met de winkel te poetsen zoals altijd. Daarna hebben we Ray geholpen met papieren te sorteren. Echt wat een stort is dat kantoortje. Zo erg is zelfs het leidingslokaal op de Chiro niet en dat wordt op orde gehouden door een bende 20-jarige vrijwilligers. Er lagen papieren van 2014 die al lang weggegooid hadden mogen worden en dan vroeg ze aan ons of ze die mocht weggooien. Ze was eigenlijk op zoek naar haar papieren om een verlenging van haar visum aan te vragen. Ik snap echt wel niet goed waarom ze die papieren in dat rommelkantoor heeft laten liggen in plaats van die gewoon veilig thuis ergens weg te steken. Hier zijn we dan wel een hele voormiddag mee bezig geweest en dan zijn Yentl & ik weer noedels gaan eten. In de namiddag heb ik mij dan beziggehouden met een kaft te sorteren waar al hun verslagen van hun vergaderingen inzaten. Helemaal chronologisch door elkaar natuurlijk, hoe kan het zelfs dan een verslag van 2014 na een verslag van 2022 zit? Toen kregen we weer leuk bezoek. Ons nieuwe vriendinnetje Xiao En 晓恩 kwam weer langs. We hebben dan met haar een beetje gespeeld, super leuk! We hebben geleerd wat de namen van de verschillende vingers zijn in het Chinees dus onze vocabulaire gaat er ook wel op vooruit. Het was echt heel gezellig en op het einde van de dag heb ik haar speeltje dat ze van thuis had meegenomen, mee mogen nemen naar huis? Ik heb het nog proberen terug te geven want natuurlijk is dat haar speelgoed, maar ze wou het echt niet aannemen want in haar woorden: “ze had het aan mij geschonken”. Zo lief! ’s Avonds hadden Yentl & ik nog leuke plannen want een vriendinnetje van onze klas in Leuven, Héloïse, was toevallig in Chengdu, dus gingen we met z’n drieën iets eten. Het was echt super gezellig om nog eens bij te praten en om haar ervaringen in China te horen. We hebben een heel gezellige avond gehad, alleen hebben we wel een uur en een kwartier moeten wachten op onze cocktails. Ik vond wel dat we daar korting voor mochten krijgen, maar dat was niet het geval.

Dinsdag hebben we weer eerst geholpen met de winkel te openen, dit is ondertussen echt een routine en we hebben allemaal zo onze eigen taakjes. Ik zorg er eigenlijk elke ochtend voor dat het terras in orde is, dus het terras afvegen, stoelen en tafels goed zetten, de kussens op de stoelen leggen, boeken buiten uitstallen en de tafels afkuisen. Dan hebben we nog enkele producten geprijsd en in de namiddag kregen we weer bezoek van ons nieuwe vriendinnetje. Ze had voor ons allebei een sleutelhanger mee met een lampion aan voor Chinees Nieuwjaar, echt super schattig! Ze was wel echt enorm druk, dus kwam de Chiro leidster in mij naar boven en heb ik haar mee naar buiten genomen om een beetje te gaan buitenspelen. Ik heb haar dan 1,2,3 piano uitgelegd dus dan hebben we een tijdje gespeeld. Daarna heeft ze aan ons een tikkertje uitgelegd waarbij je niet getikt mag worden als je gehurkt bent, dus dan hebben we dan ook nog even gespeeld. Daar werden we toch best wel moe van dus zijn we dan terug naar binnengegaan. We hebben dan met servetten hoedjes en vliegtuigjes gemaakt en zij heeft ons laten zien hoe zij leert schrijven op school, echt super interessant! In de avond ben ik dan nog naar de winkel gegaan voor salami want we hadden weer pistolets gekocht.

De volgende dag kregen we het bericht dat er die dag gefilmd zou worden in Blue Sheep. Voor ons geen probleem, wij staan toch al op enorm veel filmpjes. De man die kwam filmen, vroeg ’s ochtends aan mij of ik al gegeten had en toen ik zei van niet, is hij eten voor mij gaan kopen. Wel heel vriendelijk, alleen is mijn mening over hem daarna helemaal veranderd. Yentl & ik waren de winkel aan het poetsen toen hij iets vroeg aan mij. Ik verstond niet direct wat hij bedoelde en toen zei hij tegen Yentl: “Jouw Chinees is wel beter dan dat van haar”, gewoon waar ik bijstond. Nadien begon hij allerlei neerbuigende opmerkingen te maken over het Chinees van mij en van Yentl. Hij gebruikte ook hele moeilijke woorden, wat voor ons echt niet leuk was want hij wist dat wij die woorden niet zouden kennen. Ook was hij de hele tijd tegen andere mensen over ons in het Chinees bezig, alsof wij hem niet konden verstaan. Echt een beetje een eikel, zeker omdat hij dan zelf geen één woord Engels sprak. Hij heeft met ons een interview afgenomen in het Engels waarbij hij elke vraag moest vertalen. Als ik dan antwoord gaf in het Engels kon ik gewoon aan zijn blik zien dat hij geen idee had waarover ik het nu net had. Dan vind ik niet echt dat hij het recht heeft om iets te zeggen over ons Chinees. Dit is echt de eerste keer dat we een Chinees zijn tegengekomen waar we zo het gevoel van kregen dat die op ons neerkeek. We zijn dan ook nog een Nederlandse klant tegengekomen in de winkel, dat was wel leuk om even eens met iemand anders in het Nederlands te kunnen spreken. In de namiddag is Xiao En 晓恩 dan weer langsgekomen. Ze had zelf papier mee van thuis zodat we nu deftige vliegers konden maken, echt super schattig! Toen begon die man die kwam filmen ook weer vervelend te doen. Hij wou de hele tijd haar aandacht en begon haar zelfs te kietelen etc. zonder dat zij wist wie hij was. Ze vond het ook duidelijk niet leuk want ze dook echt weg voor hem. Ik heb haar dan mee naar buiten genomen, want ik vond het zelf ook helemaal niet leuk. Alleen kwam hij dan speciaal voor haar soms eens naar buiten om haar te beginnen kietelen, wie kietelt er nu een kind dat je helemaal niet kent? Echt een hele rare gast, ik hoop dat ik hem nooit meer zie. Toen we vertrokken heb ik nog snel een toilettas gekocht daar want die zijn daar zo mooi! Dan zijn Yentl & ik nog naar de winkel gegaan omdat we Xiao En 晓恩 een cadeautje wilde geven omdat zij ons al zoveel gegeven heeft. We hebben dan een gehaakt tasje van Hello Kitty gekocht omdat zij dat leuk vindt.

Donderdag was al onze voorlaatste dag, de week is echt voorbij gevlogen! In de voormiddag was er niet zoveel te doen dus hebben we vooral wat met Ray gebabbeld. In de middag wilden Yentl & ik ergens gaan eten waar we al een paar keer van hebben gezegd dat het er lekker uitzag, maar dat was ineens niet open dus zijn we dumplings gaan eten. Ik nam er met een look-chili olie. Die was echt enooooorm lekker en niet zo pikant als dat ik had gedacht, of ik begin eraan te wennen haha. In de namiddag kregen we dan natuuuuurlijk bezoek van Xiao En 晓恩, maar nu waren we voorbereid. Ik had namelijk een boek kaarten bij. Ik heb haar dan eerst Uno met kaarten leren spelen. Dat was niet super gemakkelijk om uit te leggen maar nu ken ik wel ineens de Chinese namen voor harten, klaveren, schoppen en ruiten! Na een paar rondjes Uno heeft zij ons dan een spelletje geleerd, het heet 开火车 dus een trein maken. We snapten het niet helemaal, maar het ging nog wel! Daarna heb ik haar ook nog leren schuppenzotten. Dat vond ze echt kei kei tof, dat hebben we echt heeeel veel gespeeld. Na de spelletjes hebben we ons cadeautje afgegeven, ze was er kei blij mee! In het tasje hadden we ook nog een briefje gestoken en toen ze dat las, moest ze echt heel breed lachen. Gelukkig dat ze het zo leuk vond! Na het werk wilden we dan bij de Tibetaanse bakker terug brood gaan halen, bleek die ineens dicht te zijn? Dan heb ik crackers met salami moeten eten, een stuk minder lekker! Ik hoop wel dat die volgende week terug open is, want vrijdag was die ook al niet open…

En dan was het zo ver, onze laatste dag vrijwilligerswerk. Toen we aankwamen, vroegen ze ons of we het krijtbord nog eens opnieuw wilden doen, zodat ze een herinnering hadden aan ons. Toen we daarmee bezig waren, wenkte één van de werknemers ons naar binnen. Ineens mochten we een sleutelhanger uitkiezen? Toen we klaar waren met het bord vroeg diezelfde werknemer of hij voor ons een laatste keer koffie mocht maken, zo lief! Yentl en ik waren daar nog zo van onder de indruk en ineens vroeg een andere werknemer of ze een filmpje van ons mochten maken. Terwijl we het filmpje aan het maken waren, kregen we ineens een certificaat voor ons vrijwilligerswerk en een gratis koffietas! Echt zo zo lief en zo leuk!! Yentl & ik werden er bijna emotioneel van. In de middag zijn we bij een Westers restaurant gaan eten en in de namiddag dachten we dat we Xiao En 晓恩 wel zouden terugzien, maar ze is niet meer gekomen. We hebben van ons vriendinnetje dus ook geen afscheid kunnen nemen, wat wel heel jammer was. We hebben dan nog een beetje geholpen waar we konden en hebben ook nog wat spullen gekocht. Ik heb nog een paar cadeautjes gekocht en voor mezelf een pennenzak, een T-shirt en leuke versiering voor in de kerstboom. Net toen we wilden vertrekken, kwamen er twee vrouwen binnen die met Ray wilden praten, maar ze spraken geen Engels, dus vroegen ze aan ons of we konden vertalen. Uiteindelijk hebben we daar dus nog wel drie kwartier langer gezeten. Dan afscheid genomen van iedereen en vertrokken. Het voelt heel dubbel, blij dat ik eindelijk echt vakantie heb, maar ook jammer om dag te moeten zeggen. Maar Yentl & ik komen zeker nog een paar keer terug als het school terug bezig is. ’s Avonds heb ik dan mijn zak gemaakt, want de volgende dag vertrok ik op mijn allereerste solo-reisje! Ik ga dus helemaal alleen naar Lijiang, een stad in het Zuiden van China dat ook UNESCO werelderfgoed is!

Zaterdag heb ik niet zoveel gedaan. Mijn kot een beetje opgeruimd, de laatste dingen in mijn zak gestoken en dan ben ik vertrokken richting de luchthaven! Ik was goed op tijd op de luchthaven omdat ik bang was dat het heel erg druk zou kunnen zijn door Chinees Nieuwjaar dat er zit aan te komen, maar het viel echt super goed mee! Op een halfuur was ik ingecheckt en door security. Heb dan nog iets gegeten en ben dan bij mijn gate gaan wachten. De vlucht zelf had echt enorm veel turbulentie, we zijn niet mogen rechtstaan om naar de wc te gaan door de turbulentie dus ik was heel blij toen we na een uur en twintig minuten landden in Lijiang. Ik heb dan een taxi naar het hotel genomen, snel ingecheckt en ben dan nog even de stad ingetrokken. Het was echt super mooi verlicht allemaal en zoveel gezellige caféetjes en restaurantjes! Na een uurtje ben ik terug naar het hotel gekomen en heb ik nog een beetje tv gekeken en dan was het al tijd om te gaan slapen.

Zondag heb ik mezelf laten uitslapen want ik had zaterdag niet zo goed geslapen. Ik ben dan tegen de middag vertrokken naar de stad. Eerst ergens gestopt om noedels te eten en dan door. Ik had online een wandelroute gevonden die me langs alle bekende plekjes zou brengen, dus dat was wel echt heel gemakkelijk! Het was wel echt heel erg koud en ook de hele tijd aan het sneeuwen. Ik ben dan twee keer ergens iets gaan drinken om een beetje op te warmen, maar jammer genoeg houden alle cafés en restaurants hier de ramen en deuren wagenwijd open, zelfs als het vriest en sneeuwt. Ik ben dan maar terug naar hotel gegaan om een beetje op te warmen. ’s Avonds voelde ik me niet zo super lekker, dus heb ik een Westers restaurant gezocht, even geen zin in Chinees. Ik ben dan naar dat restaurant gewandeld. Ik had een pizza genomen en die was echt enorm lekker! Jammer genoeg ook in dat restaurant de deur open dus super koud. Ondertussen waren mijn voeten ook helemaal nat van de hele dag in de sneeuw te lopen en in plassen te gaan staan, dus dacht ik dat het maar beter was als ik gewoon terug naar mijn hotel zou gaan want ik was helemaal verkleumd. Jammer dat het nu zo’n weer is, want normaal is het hier toch boven de 10 graden en schijnt de zon hier altijd, maar nu heb ik Lijiang toch ook eens gezien zoals heel veel mensen het waarschijnlijk nooit zien en het blijft toch nog altijd wel een hele mooie stad hoor! Echt heel traditioneel Chinees, echt eens een verandering van de grote steden waar ik tot nu toe ben geweest zoals Shanghai en Chongqing.

Mijn reis is nog niet gedaan maar de week wel, dus moet je volgende week terugkomen om de rest van mijn reis te horen en ook om te horen hoe Chinees Nieuwjaar was want dat is woensdag 29 januari!

Groetjes!