Chengdu week 33

Hallo allemaal!

De laatste blog over mijn drie drukke weken se.

Maandag ben ik nog eens naar de les gegaan voor de verandering. Yentl was er jammer genoeg wel niet want haar familie was ook op bezoek, dus zat ik er al alleen. Na de les heb ik dan snel gegeten en de laatste dingen in mijn valies gestoken want ik had niet heel veel tijd voor ik terug naar de luchthaven moest vertrekken. Gelukkig vertrok ik deze keer eens van de dichterbije luchthaven dus moest ik niet direct na de les vertrekken. Ingecheckt, door security en dan gewacht aan mijn gate tot ik mocht boarden. Op de vlieger kregen we gelukkig wel eten, want ik had helemaal geen geld meer om eten te kopen omdat we onze beurs nog niet gekregen hadden en ik was blut door de drukke weken. Eenmaal aangekomen in Beijing, heb ik snel de metro genomen. Elke keer als ik in een andere stad kom, besef ik toch wat voor een goed metrosysteem Chengdu heeft. Dat van Beijing was duidelijk verouderd, geen roltrappen en je moest kei ver wandelen om naar een andere lijn over te stappen. Ik heb nu al veel steden bezocht en Chengdu’s metro is echt veruit de beste. Ik had afgesproken met het gezin dat ze zouden wachten aan een uitgang van een metrostation dus ik ben dan hierheen gegaan. Eenmaal boven de grond, zijn we maar onmiddellijk naar eten gaan zoeken want het was al bijna 21u. Gelukkig waren we op Qianmen straat前门街, een brede voetgangersstraat met veel winkels en zijstraten met restaurants. Hier zijn we dan een restaurant binnengegaan waar mijn familie al naar de menu had zitten kijken. We hebben hier dan wat verschillende gerechten besteld zoals tomaat met ei, dumplings, noedels en vlees. Heel lekker allemaal! Na het eten zijn we dan terug naar het hotel gegaan, waar ik voor de eerste keer in zeven maanden en half terug in hetzelfde gebouw heb geslapen als mijn familie haha.

Dinsdagochtend begon met ontbijt in het hotel. Ik verschiet er toch altijd van hoeveel die Chinezen binnen kunnen steken ’s ochtends terwijl ik amper twee boterhammen met confituur binnenkrijg. Vandaag stond het Tiananmen plein en de Verboden Stad op de planning. We hebben dan welgeteld vijf minuten in de bus gezeten naar het Tiananmen plein en dan hebben we nog wel even moeten aanschuiven om effectief op het plein te mogen. Het was echt druk, en het was maar een gewone dinsdag. Ik vraag me echt af hoe het plein eruit ziet op een feestdag of in het weekend. Het was wel echt kei warm en op een plein is er natuurlijk niet echt veel schaduw, dus het was wel echt puffen. Eerst hebben we dus even op het Tiananmen plein rondgekeken, ik vond het wel heel cool want ik heb er nu drie jaar over geleerd dus dan was het wel leuk dat ik het ook in het echt heb kunnen zien. Daarna zijn we door die Tiananmen poort, waar het portret van Mao hangt, gelopen op weg naar de Verboden Stad. Nadat we door de poort waren, moesten er een paar van onze reisgroep naar de wc, dus moesten we even wachten. Daar is ons gezin dan opgemerkt door een bende oude mensen en hebben we met hen dus heel wat foto’s moeten trekken. Na de foto pauze, is onze reisgroep dan gaan aanschuiven om de Verboden Stad binnen te kunnen. Die ligt dus achter de Tiananmen poort. Dit is eigenlijk het keizerlijk paleis van de Yongle keizer, die onrechtmatig op de troon zat. Om zijn macht over China te legitimeren, heeft hij dus het grootste paleizencomplex in de wereld laten bouwen. Sindsdien hebben alle keizers van de Ming en Qing dynastie vanuit dit paleis geregeerd over China. Het complex zou 9 999 kamers bevatten en de bouw was voltooid in 1420. Het was wel nog altijd suuuper warm, dus iedereen zocht overal de schaduw op, waardoor je wel een beetje op elkaar gepropt stond. Ik vond het wel indrukwekkend, maar tegelijkertijd vond ik er ook niet suuuper veel aan, want het is allemaal gewoon steen. Het was zeker niet het mooiste of indrukwekkendste dat ik hier in China al heb gezien, maar het is wel één van de belangrijkste plaatsen voor de Chinezen omdat hier zich eeuwenlang het centrum van de macht over China bevond dus ik ben wel blij dat ik het gezien heb. Na de Verboden Stad zijn we dan met de bus naar de Bell en Drum Tower van Beijing gereden. Deze liggen aan de hutong wijken van Beijing: hutong is de naam voor een smal steegje, steegje of straatje tussen rijen gelijkvloerse Siheyuan-wijken (huizen met een binnentuin) , waar vroeger inwoners van Peking woonden. Vanuit de lucht gezien lijken de verweven straatjes op een doolhof of een schaakbord, met verfijnde tuinen, fijne rotspartijen en oude ruïnes, wat ze tot een wereldwonder maakt. Hier woont een oude kungfu meester waar we zijn gaan lunchen. Het eten was echt kei lekker! Het was ook echt een hele vriendelijke man die voor ons zelfs een stukje gespeeld op zijn erhu 二胡. Dit is een Chinees muziekinstrument. Op het einde hebben we ook allemaal een hangertje gekregen met een klein masker van de Beijing opera aan, super leuk souvenir! Na het middageten zijn we dan nog naar Houhai 后海, achterste meer en Qianhai 前海, het voorste meer gegaan. Deze twee meren liggen naast elkaar en rondom zijn veel leuke winkels, caféetjes en restaurants. We zijn dan iets gaan drinken en hebben nog rond één van de twee meren gewandeld. Na dit bezoek dachten we dat we terug naar het hotel gingen, maar we maakten eerst nog een stop langs Wangfujing 王府井, de bekendste winkelstraat van Beijing. In een boekenwinkel hier hebben ons mama en papa dan een kaart van China gekocht die nu boven onze eettafel hangt. Dan was het eindelijk tijd om terug naar het hotel te gaan. Het was ondertussen al rond 20u en dan moesten we nog iets zoeken om te gaan eten. We zijn dan uiteindelijk ergens binnengewandeld waar het heel druk was, en als ik druk zeg, bedoel ik vooral heel luid. Er zaten drie tafels en die maakten meer geluid dan ik met vijftig vriendinnen samen. We hebben hier wel echt heel lekker gegeten, weer verschillende gerechtjes besteld maar het is al zo lang geleden dat ik niet meer goed weet welke haha, dat zou je eens aan onze Wannes moeten vragen. We wilden na het eten eigenlijk nog iets gaan drinken, maar de cafés die we tegenkwamen verkochten enkel en alleen bier, zelfs geen cola ofzo dus dat was dan niet echt de moeite. Dan zijn we maar gaan slapen.

Woensdagochtend begon weer met het ontbijt in het hotel en dan gingen we iets doen wat ik al suuuuper lang wil zien: we gingen naar de Chinese Muur!! We zijn vroeg vertrokken want het was nog wel een lange rit richting de Muur. Onderweg hebben we dan moeten kiezen welke weg we omhoog wilden nemen. Er waren drie opties: een gesloten lift naar boven en beneden, een stoeltjeslift naar boven en dan met de glijbaan naar beneden of wandelen. Wij zijn dan voor de stoeltjeslift en de rodelbaan gegaan. Toen we aan de muur aankwamen, moesten we nog een bus naar boven pakken en dan kon voor ons de echte pret beginnen: aanschuiven. We hebben jammer genoeg eerst een goed uur moeten aanschuiven in de rij voor de stoeltjeslift. Eenmaal boven zijn we dan naar wachttorens 5,4,3 en 2 gewandeld. Wachttoren 1 wilden we ook nog heel graag doen want die lag het hoogst van allemaal, maar daar was jammer genoeg geen tijd meer voor. Het was wel echt heeeel cool om op de muur te staan. Da’s toch wel echt één van de bekendste monumenten van China en zo zot om te zien hoe breed en lang die is. Ik kan het me bijna niet inbeelden dat hier vroeger echt mensen opliepen als bewakers. Het was op sommige stukken ook wel echt enorm steil, ik heb van een andere gids gehoord dat de hellingsgraad op een gegeven moment 82 graden was, da’s echt bijna recht omhoog. Nadien hebben we dan nog eens een goede drie kwartier aangeschoven voor de rodelbaan en dan konden we ook nog niet zo heel snel gaan. Het was gelukkig wel een hele lange rodelbaan, dus toch niet helemaal jammer. En wie kan er nu zeggen dat ze van de Chinese Muur zijn afgedaald met een rodelbaan, da’s wel cool. Toen iedereen van onze reisgroep terug beneden stond, zijn we ergens naar een restaurantje aan de Muur gereden om daar te gaan eten. Ze stonden daar bekend om hun vis die ze hadden gegrild op de barbecue en die was inderdaad echt gigantisch lekker. Voor de rest hadden ze ook echt kei lekkere aubergine en tofu. Echt ons buikje rond gegeten. Na het middageten zijn we met de bus nog naar het Vogelnest gereden, dit is het Olympisch stadion dat Beijing heeft gebouwd voor de Spelen in 2008. Toen kon daar volgens mij rond de 90 000 bezoekers in, zot. Hier kregen we ook even vrije tijd dus zijn we maar rond het stadion gewandeld. Voor de rest was daar wel niet superveel te zien. Toen terug naar hotel maar jammer genoeg in een zotte Beijing spits waardoor we anderhalf uur hebben gedaan over 16km. ’s Avonds hadden we nog afgesproken met tante Ann en nonkel Marc want die waren ook in Beijing. We zijn dan met z’n allen iets gaan eten: noedels, dumplings, groenten, van alles en nog wat dus.

Donderdag was al de laatste dag in Beijing. We begonnen de ochtend iets te laat want er waren wat mensen van onze reisgroep die moeilijk deden maar uiteindelijk zijn we dan een halfuur te laat kunnen vertrekken richting de Tempel van de Hemel, die ook door de Yongle keizer is gebouwd. Bij dit gebouw hoort ook een heel park en we zijn dus eerst het park gaan bezoeken want hier stond een Tai Chi meester op ons te wachten om ons een beetje Tai Chi te leren. Hij had een vrijwilliger nodig en jammer genoeg was ik één van de weinigen van de groep die Chinees spreekt, dus ik mocht vrijwilliger spelen. Het was wel een lieve man gelukkig. We stonden wel in de zon en het was echt mega warm dus we hebben daar wel wat staan bakken en braden. Nadien zijn we dan doorgewandeld naar de Tempel van de Hemel, dit was wel een heel mooi gebouw. Na nog wat in het park te hebben rondgelopen, zijn we met de bus doorgegaan naar de volgende bestemming: de Hongqiao markt. Dit is eigenlijk een soort groot winkelcentrum met allemaal nep merkspullen waar je die dus voor een heel goedkope prijs kan kopen. Onze papa heeft hier oortjes gekocht en ons mama nog een trolley. Ik vond dat sommige van de nepspullen wel echt verbazende goede kwaliteit waren. Toen was het eindelijk tijd voor lunch, dit in een restaurant dichtbij de Hongqiao markt. Weer lekker gegeten en dan was het al tijd voor de laatste activiteit die ik zou meedoen: het Zomerpaleis. Dit is een park met allemaal paleizen en tempels dat zich bevindt rond een groot meer, het Kunmingmeer. Dit was vroeger het buitenverblijf van de keizer als hij wou ontsnappen aan de drukte van de stad. Dit vond ik wel een stuk mooier dan de Verboden Stad omdat hier veel meer groen en kleur was! We hebben dan ook een klein boottochtje over het meer gemaakt. Nadien was het al tijd om afscheid te nemen. De bus heeft me toen naar een metrostation dichtbij het Zomerpaleis gebracht en vanaf toen moest ik terug alleen verder. Snel dag gezegd tegen iedereen en dan de metro op. Ik was wel wat te vroeg op de luchthaven maar dat was niet zo erg, dan heb ik op mijn gemak nog avondeten kunnen zoeken want dat had ik dus niet meer kunnen doen met mijn gezin. Uiteindelijk best laat geland in Chengdu, dus was ik pas tegen 1u op kot en dan snel mijn bed in.

Vrijdag stond in het teken van bekomen. Ik had zo’n drie drukke weken achter de rug dat ik echt kapot was. Ik ben wel nog naar de les gegaan, maar na de les heb ik eigenlijk niets anders gedaan dan in mijn bed gelegen. ’s Avonds natuurlijk terug bij de man gaan eten.

Zaterdag goed uitgeslapen, joepie. In de namiddag was er bij de Blue Sheep een afscheidsfeestje want Ray, de oprichtster, moest binnen een paar dagen terug naar Engeland, voorgoed deze keer. We zijn er dan ook even langs geweest om Ray een goede reis naar huis te wensen en ze was wel heel blij om ons te zien, dus dat was heel leuk! Omdat we dan toch in de buurt waren, zijn we de Tibetaanse noedels dan nog eens gaan eten, die zijn altijd zoooo lekker! ’s Avonds heb ik wel echt niets meer gedaan want ik was wel nog altijd moe.

Zondag waren we eigenlijk ook nog uitgenodigd om mee te gaan eten voor Ray haar afscheid, maar net toen we wilden vertrekken is er een hittebui van jewelste begonnen. Het viel met bakken uit de lucht zoals ik het in België nog niet veel heb zien doen. Binnen de twee minuten stonden heel de straten echt onder water. Vertrekken was dus niet echt meer een optie. Het heeft ook de hele avond zo blijven regenen, dus we hebben het feestje dan jammer genoeg moeten missen.

Zo, dat was mijn week. Vanaf nu gaan de blogs wel terug ietsje korter en saaier worden vrees ik, oepsie!

Groetjes!